Feelings

Ja, hoe gaat nu eigenlijk met mij? De ene dag is die vraag makkelijker te beantwoorden dan de andere dag. Sommige dagen kabbelt het gewoon door. Andere dagen voelt het voor mij als één groot drama. En wat dat gevoel dan triggert. Geen idee.

Afgelopen week voor mijn werk een aantal dagen in een hotel moeten/mogen verblijven. Moeten, want er was (vrijwel) geen openbaar vervoer. Mogen, want het gaf me ook lekker de ruimte om heerlijk te kunnen kleden als mijzelf. Drie dagen in een jurk kunnen doorbrengen. Wat een genot, wat een geluk. Helaas kwam daar steeds weer dat moment dat ik de make-up moest verwijderen, de pruik af moest zetten en de jurk terug in de kast moest hangen. De pumps uit en weer als de man die iedereen nog wel kent op t werk de deur uit te gaan.

Heerlijk mijzelf

Die momenten vielen me zo super zwaar. Toch ben ik tegelijkertijd echt een bofkont dat ik deze momenten heb. Dat ik dit kan doen zonder dat ik me in allerlei bochten moet wringen om de waarheid te verhullen. Ik kan gelukkig eerlijk tegen mijn grote liefde zeggen dat ik me gekleed en opgemaakt heb.

Toch heb ik vaak het gevoel dat ik echt zo graag gekend wil worden als Renée, gewoon een vrouw die niet op wil vallen. Niet anders wil zijn. Die gewoon haar zelf wil zijn. Hopelijk komt dat moment ooit nog. Ik denk het wel. Hopelijk gaat die beslissing dan niet gepaard met teveel negatieve consequenties.

Tot die tijd geniet van die paar kleine momentjes en probeer ik het hoofd boven water te houden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s