Wauw!!!

Wat een lekkere vrije dagen waren het. het begon woensdag met een interview met een studente theologie. Zij deed haar eindscriptie over de transgenderzorg en het effect daar van op de gemoedstoestand. Was een heel leuk gesprek en het kletste erg makkelijk met deze vrouw. Daarna in de avond voor het eerst naar een muziek repetitie geweest als vrouw. Het was bij een blaaskapel waar ik als gastmuzikant(e) was gevraagd. Ik had hen van te voren ingelicht over het transgender zijn en gevraagd of zij er moeite mee hadden. Dat hadden zij niet en zo ging eindelijk als mijzelf muziek maken. Ik was erg gespannen. Blijft toch altijd een beetje eng. Maar als snel was ik een van de muzikanten en maakten we een lekker stukje muziek.

De donderdag moest ik eerst naar de diëtiste en daarna al snel door naar een fotoshoot. Dus ook naar de diëtiste als vrouw gegaan. Zij wist al dat ik transgender was, dus dat was niets nieuws. Ze vond mij er erg vrouwelijk uit zien. En naast het gewicht wat ik al kwijt was, was het een leuk gesprek.

Daarna door naar de fotoshoot. Mooi op tijd was ik er al. Zeg maar een half uur te vroeg, iets met nooit te laat willen komen haha. Maar het bleek nog erger. Ik was een week(!) te vroeg. Deze blonde dame had de datum niet goed gelezen hihi. Gelukkig was er bij de fotografe die aanwezig was iemand uitgevallen en hoefde ik niet onverrichter zaken naar huis te rijden. We hadden hele goede klik waardoor in no time alle spanning en zenuwen uit mijn lijf verdwenen. Tijdens het shooten hadden we leuke gesprekken. Grappig hoe dat gaat. Je spreekt iemand voor de eerste keer en je durft voluit open te spreken.

Collega van mijn foto’s.

Toch mooi hoe de dames aanwezig mij overlaadde met complimentjes. Over mijn make-up, mijn jurk en over hoe vrouwelijk ik ben in houding en maniertjes. Dit maakte mij enorm zelfverzekerd. Het zijn soms die kleine dingen die voor een ander een groot verschil maken.

En toen de vrijdag. Dat was een mindere dag. Veel spanning tussen mij en mijn liefste. En snapte haar ook wel, maar aan de andere kant, wat kan ik er aan doen dat ik ben wie ik ben. Die eeuwige spagaat…ik merk dat het gaat opbreken. Zowel bij mij als haar. Dit maakte dat ik eigenlijk direct weer klachten kreeg. Alsof er een olifant op mijn borstkast stond. Kortom een dag om snel te vergeten.

En toen zaterdag. Voor de eerste keer een Pride. De Pride in Utrecht wel te verstaan. En het mooiste was, samen met mijn zoon. Wat een ervaring was dat.

Wat voelde het geweldig. Allemaal mensen om je heen. Die je niet veroordelen om wat je gender of geaardheid is. Vanaf de kant werden de deelnemers aan de canalparade toegejuicht en vice versa. Ik heb echt zo vaak de tranen niet kunnen onderdrukken. Zo overweldigend. En dan ook nog samen met mijn zoon. Leuke anekdote, er kwam een Engelstalig meisje naast me zitten en zij vertelde mij dat ze jaloers was op mijn lengte, want ik kon wel makkelijk met mijn voeten in het water zitten. Waten alle mensen maar zo tolerant als op die ene dag.

De laatste dag viel een beetje in het water. Eigenlijk wel letterlijk, want het regende onafgebroken. Dus de dag thuis als vrouw doorgebracht.

Al met al mag ik niet klagen hoe ver ik ben. De complimenten, de lieve reacties van vrienden en familie. Ik ben zo gelukkig daar mee. Eigenlijk zou iedereen zoveel geluk moeten hebben. Ik ben mij er van bewust dat ik geluk heb, maar ben ook overtuigd dat mijn openheid naar de mensen toe ook helpen met hoe de mensen mij zien. En als die openheid soms erg beangstigend…ga er wel voor. Je kunt niet beïnvloeden hoe mensen reageren, maar wel wat je aan die mensen laat zien.

Just be Yourself!!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s